Sprzedam
Karabin maszynowy semi DP 27, kal. 7.62x54mmR [M5560]
Cena:
8850 zł
Ogłoszenie 141905
z dnia 2026-01-17
z dnia 2026-01-17
Stan:
Używane
Lokalizacja:
Ostrowice, Zachodniopomorskie
Telefon:
516-904-226
Opis:
Karabin DP 27, kal. 7.62x54mmR [M5560]
Karabin maszynowy DP-27 był podstawowym ręcznym karabinem maszynowym Armii Czerwonej w okresie międzywojennym oraz podczas II wojny światowej. Broń została zaprojektowana przez wybitnego radzieckiego konstruktora Wasilija Aleksiejewicza Diegtiariowa, a do uzbrojenia oficjalnie wprowadzono ją w 1927 roku, od czego pochodzi jej oznaczenie. DP-27 powstał jako odpowiedź na doświadczenia I wojny światowej, które wykazały potrzebę posiadania stosunkowo lekkiej, prostej i niezawodnej broni wsparcia dla piechoty. Konstrukcja była dostosowana do realiów masowej armii – karabin miał być tani w produkcji, łatwy w obsłudze i odporny na trudne warunki eksploatacji, takie jak mróz, kurz czy błoto. Broń strzelała standardowym rosyjskim nabojem karabinowym 7,62×54 mm R, używanym również w karabinach Mosin oraz ciężkich karabinach maszynowych Maxim. Zasilanie odbywało się z charakterystycznego, talerzowego magazynka mieszczącego 47 nabojów, umieszczonego na górze broni. To rozwiązanie, choć zwiększało sylwetkę strzelca, zapewniało stosunkowo pewne podawanie amunicji. DP-27 działał na zasadzie odprowadzania gazów prochowych i strzelał z zamka otwartego, co poprawiało chłodzenie lufy podczas intensywnego ognia. Lufa była niewymienna, co stanowiło jedną z głównych wad konstrukcji, ograniczając długotrwałe prowadzenie ognia ciągłego. Standardowo karabin wyposażony był w dwójnóg, który umożliwiał stabilne prowadzenie ognia z pozycji leżącej. Podczas II wojny światowej DP-27 był powszechnie używany na wszystkich frontach przez Armię Czerwoną. Ceniono go za prostotę, odporność na zanieczyszczenia i niezawodność, choć żołnierze zwracali uwagę na delikatność magazynków talerzowych oraz przegrzewanie się lufy. Broń była również produkowana w ogromnych ilościach i trafiała do wielu krajów sojuszniczych ZSRR. Po wojnie DP-27 został stopniowo zastępowany przez zmodernizowane wersje, takie jak DPM, a następnie przez karabiny maszynowe nowej generacji. Mimo to zapisał się trwale w historii jako jeden z
Karabin maszynowy DP-27 był podstawowym ręcznym karabinem maszynowym Armii Czerwonej w okresie międzywojennym oraz podczas II wojny światowej. Broń została zaprojektowana przez wybitnego radzieckiego konstruktora Wasilija Aleksiejewicza Diegtiariowa, a do uzbrojenia oficjalnie wprowadzono ją w 1927 roku, od czego pochodzi jej oznaczenie. DP-27 powstał jako odpowiedź na doświadczenia I wojny światowej, które wykazały potrzebę posiadania stosunkowo lekkiej, prostej i niezawodnej broni wsparcia dla piechoty. Konstrukcja była dostosowana do realiów masowej armii – karabin miał być tani w produkcji, łatwy w obsłudze i odporny na trudne warunki eksploatacji, takie jak mróz, kurz czy błoto. Broń strzelała standardowym rosyjskim nabojem karabinowym 7,62×54 mm R, używanym również w karabinach Mosin oraz ciężkich karabinach maszynowych Maxim. Zasilanie odbywało się z charakterystycznego, talerzowego magazynka mieszczącego 47 nabojów, umieszczonego na górze broni. To rozwiązanie, choć zwiększało sylwetkę strzelca, zapewniało stosunkowo pewne podawanie amunicji. DP-27 działał na zasadzie odprowadzania gazów prochowych i strzelał z zamka otwartego, co poprawiało chłodzenie lufy podczas intensywnego ognia. Lufa była niewymienna, co stanowiło jedną z głównych wad konstrukcji, ograniczając długotrwałe prowadzenie ognia ciągłego. Standardowo karabin wyposażony był w dwójnóg, który umożliwiał stabilne prowadzenie ognia z pozycji leżącej. Podczas II wojny światowej DP-27 był powszechnie używany na wszystkich frontach przez Armię Czerwoną. Ceniono go za prostotę, odporność na zanieczyszczenia i niezawodność, choć żołnierze zwracali uwagę na delikatność magazynków talerzowych oraz przegrzewanie się lufy. Broń była również produkowana w ogromnych ilościach i trafiała do wielu krajów sojuszniczych ZSRR. Po wojnie DP-27 został stopniowo zastępowany przez zmodernizowane wersje, takie jak DPM, a następnie przez karabiny maszynowe nowej generacji. Mimo to zapisał się trwale w historii jako jeden z